۞ضد مدرسه+باحال۞

شهردار شهر بريتيبا ميريم در حومه ابرشهر سائوپولو در برزيل

تا دستور ثانوي «مردن» را در اين شهر ممنوع كرد!

به گزارش خبرگزاري فرانسه، شهردار بريتيبا ميريم اعلام كرد تا دستور ثانوي «مردن» در اين شهر ممنوع است، زيرا در گورستان شهرداري جايي براي دفن اموات وجود ندارد. در حكم شهردار آمده است: تخطي كنندگان از اين ممنوعيت، مسوول عواقب عمل خود خواهند بود! شهروندان بايد مراقب سلامتي خود باشند، تا نميرند! ممنوعيت «مردن» تا دستور ثانوي كه هنگام احداث يك گورستان جديد صادر مي‌شود، به قوت خود باقي خواهد بود!

روبرتو پره‌ييرا داسيلوا شهردار «بريتيبا ميريم» در پيام خود به شوراي شهر گفت: شايد اين دستور ظاهراًَ احمقانه باشد، اما احمقانه‌تر از آن، قانون 335.5 شوراي ملي محيط زيست است كه به ما اجازه نمي‌دهد يك گورستان تازه در شهر احداث كنيم.

او هشدار داد، اوضاع فاجعه‌بار است. خانوارهاي شهر ديگر محلي براي دفن امواتشان ندارند. تمام گورهاي قديمي دوباره مورد استفاده قرار گرفته‌اند، در مسيرهاي عبور ِ گورستان، گورهاي تازه احداث شده‌اند؛ حتي در گوشه و كنارهاي گورستان مرده‌ها دفن شده‌اند و ديگر جايي براي دفن اموات وجود ندارد. پس تا دستور ثانوي «مردن» در شهر بريتيبا ميريم ممنوع است!

سه سال زندگي با چيپس

لندن- زني كه سه سال تمام ، فقط چيپس مصرف كرده بود در آستانه مرگ قرار گرفت. وي كه هر روز 15 پاكت چيپس مي خورد به دليل احساس درد شديد در ناحيه شكم به بيمارستان منتقل شد. ابتدا پزشكان تصور كردند كه وي به بيماري «هپاتيت» مبتلا شده اما پس از انجام آزمايش هاي مختلف متوجه شدند كه بايد سنگ مثانه بسيار بزرگي از بدن او خارج شود. به هر حال آنها با انجام يك عمل جراحي 5/3 ساعته، سنگ مثانه را خارج كردند. اين دختر 22 ساله در سال 2000 پس از اين كه شغل خود را از دست داد شروع به خوردن چيپس كرد و طي سه سال اخير تنها غذاي او، چيپس بوده است. در صورتي كه وي چند روز ديگر به چيپس خوردن ادامه مي داد، سنگ مثانه درون بدنش به حدي بزرگ مي شد كه مرگ او حتمي بود.

کلکسيون سوسك!

دالاس- مردي در آمريكا اقدام به نمايش كلكسيون سوسك ها كرده است.

وي اين كلكسيون را از سال ها قبل جمع آوري نموده و جالب اين كه بر تن سوسك ها لباس كرده و آنها را در موقعيت هاي مختلف مثلا نواختن پيانو قرار داده است.

وي در مورد برگزاري اين نمايشگاه مي گويد: بسياري از مردم در منازل خود از سوسك ها فراري و متنفر هستند اما اين نمايشگاه نشان مي دهد كه مي توان به اين موجودات نيز علاقه مند بود.

روز شنبه يک مرد فرانسوي که خودش را « مرد عنکبوتي » مي نامد تنها با استفاده از دستانش از يک آسمانخراش در هنگ کنگ بالا رفت.

حدود يک ساعت طول کشيد که « آلن رابرت» از آسمانخراش 278 متري CHEUNG KONG بالا برود اما آن بالا پليس در انتظار او بود! البته پليس ها فقط پاسپورت او را چک کردند ؛ و گرچه او مجوز صعود از ساختمان را نگرفته بود ولي پليس هم او را دستگير نکرد.

« رابرت » که به صعود بدون طناب و تجهيزات شهره است گفت: من فقط يک بار سُر خوردم . اگر مقياس دشواري کار را از 1 تا 10 بگيريم ، دشواري اين کار 5 بود. من واقعاً از بالا رفتن لذت مي برم.

در ماه دسامبر ، رابرت از بلندترين ساختمان جهان « TAIWANS TAIPEI 101» بالا رفت. به دليل باراني بودن هوا صعود از اين ساختمان 503 متري حدود 4 ساعت طول کشيد.

همچنين او از برج MALAYSIA'S PETRONAS در کوآلالامپور و برج ايفل در پاريس و EMPIRE STATE در نيويورک بالا رفته است

فرامينگ هام – ماساچوست - دو روز پيش زني که در يک سطل بزرگ زباله دنبال قوطي هاي کنسرو مي گشت ، به همراه ساير زباله ها از پشت کاميون کمپرسي حمل زباله سر درآورد اما راننده اصلاً متوجه حضور او در ميان آشغال ها نشد.

به گزارش يک نشريه محلي «وندي کاب» 38 ساله در اين حادثه آسيب چنداني نديد. چون هنگامي که راننده کاميون داشت دکمه پرس را فشار مي داد تا آشغال ها را پرس کند که نصاب موکت که در آن نزديکي بود فريادهاي زن مزبور را شنيد و راننده را از وجود وي در ميان آشغال ها آگاه کرد.

خانم «کاب» مي گويد به خاطر پشت درد بيکار است و فقط هم هنگامي که به پول بنزين نياز داشته باشد به جمع آوري قوطي در آشغال ها مي پردازد. از قرار معلوم ماشين زباله تقريباً خالي بود بنابراين احتمال اين که بخواهند آن را خالي کنند کم بود.

اين خانم که به خاطر آسيب ديدگي قوزک پايش تحت درمان قرار گرفت ادعا کرد که صبح روز سه شنبه در موقع افتادن در کاميون ، تلفن همراهش را گم کرده است.

پليس فرامينگ هام گفت: راننده کاميون بي تقصير است. «دنيز اوکانر» مدير زباله هاي شهري ماساچوست اظهار داشت: "خود خانم «کاب» در اين ماجرا مقصر است . سطل آشغال متعلق به شهرداري است و اين خانم آشغال جمع کن در واقع به حريم آن تجاوز کرده است. نکته طنزآميز قضيه اينجاست که او در آشغال هاي دنبال قوطي مي گشت و در عين حال تلفن همراه هم دارد!"

خانم «کاب» گفت او عصباني است و مي خواهد با يک وکيل در اين مورد صحبت کند . همچنين او اظهار داشت مديريت شهرداري سعي کرد از من امضا بگيرد که تقصير آنها نبوده اما من گفتم به هيچ وجه قبول نمي کنم .

زبان مخفي معتادان

شايد روي ديوار اتاق خواب بسياري از نوجوانان جنوب مينه سوتا نوشته اي به اين مضمون آويزان باشد «خيابان يا کوچه 420» اين علامت ممکن است براي والدين مفهومي نداشته باشد ولي براي يک نوجوان معتاد به ماري جوانا اينطور نيست.

در چند سال اخير مقامات عالي رتبه در سه شهر متوجه شدند که تابلوهاي راهنماي جاده هاي روستايي مانند « جاده 420» ، « خيابان 420» و حتي «کوچه 420» ناپديد مي شود.

به نظر مي رسد شماره « 420» در خرده فرهنگ مصرف کنندگان ماري جوانا معني بخصوصي دارد. همان طور که انتظار مي رود دلايل آن مبهم است و داستان هاي زيادي در مورد آن گفته مي شود.

مقامات رسمي تصميم گرفتند که وارد عمل شوند و نام خيابان ها را تغيير دهند. ميانگين قيمت برآورد شده براي عوض کردن اين علامت ها بين 80 تا 100 دلار است.

اخيراً در شهر WASECA تصميم گرفتند نام هاي خيابان هاي 420 تا 429 را که حدود 11 مايل مي شد تغيير دهند.

حدود يک سال پيش ، مقامات عالي رتبه LE SUEUR مجدداً خيابان و کوچه هاي شماره 420 را به شماره 421 تغيير نام دادند.

BRAD MILBRATH معاون ارشد کلانتر WASECA گفت: من ديروز در بيشتر جاده هاي منطقه رانندگي کردم ؛ تمام آن علامت ها سر جايشان بودند.

«استيو هگر» سردبير «روزنامه HIGH TIMES» گفت استفاده از 420 به عنوان کد يا نشانه اي براي ماري جوانا ظاهراً از دهه هفتاد در سن رافائل کاليفرنيا آغاز شد.

او در يک مصاحبه اينترنتي در وب سايتHIGH TIMES اين تئوري را که عدد 420 کد رمز راديويي پليس سن رافائل براي ماري جوانا بود ، رد کرد.

در عوض او اين عقيده را قابل قبول تر مي داند که گروهي از دانش آموزان دبيرستاني سن رافائل هر روز بعد از مدرسه همديگر را در ساعت 4:20 دقيقه بعدازظهر ملاقات مي کردند و يک عدد را به عنوان کد رمز مورد استفاده قرار مي دادند و به اين ترتيب مي توانستند در مقابل والدين و معلمانشان نيز درباره ي ماري جوانا صحبت کنند.